 Last week I happily downloaded the latest 12th issue of The Project, Virgins great all iPad tablet magazine. After the start end 2010 it got better, both content wise as interactive. This latest issue features a new music chapter with music and interviews from Willy Moon, and Clock Opera. Excitedly I went on reading and after a while I felt somewhat alarmed: I have been reading this before! It started with the piece on the Coca Cola add (link) from the Super Bowl, the article on Bill Bryson rang a bell as well but all travel items were familiar too: the 12th issue was in large part earlier material in a new cover! Interview with James Frey, old. Nordic thrillerwriters, in the summer Project issue. No editorial that explains this and the issue costs still €2,39 like any other new issue. The Project has discovered a new content/publishing model used in the music industry very often  This won’t be a Game Changer!
So I started to look for reactions, but issue #12 has no reference on the www.projectmag.com site (they are stuck on issue 11, interesting content management as well) and because it is now in Apple Bookstand the amount of issues sold is unknown. But no where any complains, nor in iTunes or on the Facebook page nor on Twitter Why? Do people read their magazins or are they forgetting it quickly? Or are there hardly any readers, which also seems strange.
Maybe some explanation, some refund or free Virgin Galactic ticket (in return I write a piece for The Project (which I like to do anyway)?
Still keep up the good work and innovative publishing approach. Mistakes and miscommunication can happen.
 De laatste week van 2011 heb ik mij getrakteerd op het lezen van de biografie Jan Timman De Geest van het spel geschreven door John Kuipers (uitgave van New in Chess). En het naspelen van de hoogtepunten uit Timman’s indrukwekkende schaakcarriere. De biografie is geschreven ter gelegenheid van de 60ste verjaardag van ’s Neerlands grootste schaker op 14 december. Max Euwe mag dan wereldkampioen geweest zijn, Timman heeft in de periode 1978 – 1993 aan de top van het wereldschaken meegedaan. Gedurende zijn hele carrière in de periode 1976 – 1990 was hij de ‘Best of the Rest’ en moest slechts Anatoli Karpov en Garry Kasparov voor zich dulden.
Ruim 35 jaar schaak ik, soms stevig, de laatste jaren minder. Toen ik op mijn 14de flink aan de studie sloeg was Jan Timman mijn held. In 1976 begon hij aan een lange en gestage opmars naar de wereldtop die hem via vele interzonale en matches om het wereldkampioenschap pas in 1993 de titel vice-wereldkampioen opleverde. Het is in het internet en schaakdatabase tijdperk haast onvoorstelbaar, maar ik verzamelde zijn partijen door honderden partijen op te zoeken in toernooibulletins en uit te schrijven in dikke multomappen. Ik bezocht regelmatig de schaakwinkel van Wim Andriessen in Amsterdam. Zo verzamelde je in de jaren ’70 – ’80 ook openingstheorie. Eén druk op de zoekknop van www.chessgames.com laat mij de hele schaakgeschiedenis van meer dan 3.100 partijen van Jan Timman zien. Miljoenen partijen paraat en duizenden kwalitatief hoogwaardige websites. Voor een amateur is het nauwelijks bij te houden.
 Een biografie over een schaker moet over schaken gaan. Deze biografie kent geen schaakzet en geen schaakdiagram. Een aanschakeling van gebeurtenissen en jaartallen. Ik denk een groot gemis. Ik kan het deels wel begrijpen: Jan Timman is een zeer productief en succesvol auteur van schaakboeken waaronder partijverzamelingen van zichzelf. Ik heb naast de biografie ook steeds bord en stukken bij de hand gehad en Chess the Adventurous Way die zijn hoogtepunten over 1983 – 1993 beslaat. En menig analyse in Schaakbulletin en New in Chess Magazin natuurlijk.
Het wreekt zich dat de uitgever New In Chess een succesvol schaakuitgever is, en geen tekstboekuitgever. Het is een droge volle bladspiegel, matig geredigeerd en een moeilijk te duiden volgorde van hoofdstukken en citaten. Chronologie lag voor de hand, of van hoogtepunt naar hoogtepunt. Een gemiste kans. Misschien kan een samenvatting, aangevuld met highlight van partijen en eindspelstudies (Timman is daar heel goed in, het is niet mijn liefhebberij) een idee. Want na dertig gelezen te hebben dat Timman faalmomenten kent, tsja dat weten we wel. Wat is eigenlijk Timman’s beste partij, of zet?
De stelling is uit de partij Jan Timman – Anatoli Karpov, Linares 1993, 35.Tc6! wit wint. Timman en Karpov zouden enige weken later om het wereldkampioenschap spelen. In de match was hij kansloos tegen Karpov, zijn grote kwelgeest sinds het EK junioren in Groningen in 1970.
 2011 was het jaar van de hogere bergen en diepe dalen, met zicht op afgronden. Over privé laat ik me op deze weblog niet uit. Samenvattend, het is weer rustig. Zakelijk kent het jaar menig gezicht. De eerste twee maanden waren interne strijd met als mijlpaal het ontslag van een directeur en mede-aandeelhouder. Daarna de ruimte en de rust en vlak voor de zomer het juridisch gesteggel. Wat ongetwijfeld in 2012 nog staartjes zal krijgen. Waarom begin je eraan? Een kleine onderneming starten wat dan gaat lopen, het gaat vaker fout dan je zo in de gaten hebt. Zeker als er meerdere ego’s aan tafel zijn (ja ik heb er ook één natuurlijk), en altijd te onduidelijke en multi-interpretabele afspraken.
Ik zou er een boek over kunnen schrijven. Met de rol van banken en investeerders. De afgrond van faillissement was in juni even heel dichtbij. Uiteindelijk win je door tegen iedereen te zeggen: zo wil ik dat we het gaan doen! Dat leverde winst op vanaf september. En weer een duivelsdilemma: er zijn projecten, stevige zoals twee van To The Next Level en veel in de pijplijn waaronder wEtenswaardig. Maar geen euro op de bank.
Wat wordt 2012? Ik zeg hier geen dingen waar ik op hoop! “Hoop” en vooral “proberen” kan eigenlijk niet heb ik ooit geleerd van succescoach Joop Albeda geven een verkeerde instelling. Dus 2012 wordt het jaar van succesvolle projecten van M-engaged en Gubbe. Meerdere zoals Medisch Rekenen, Softskills game voor projectmanagers en wEtenswaardig met o.a. de NHL Hogeschool en Hogeschool Van Hall Larenstein. Maar ook met het uitbouwen van projecten met Afuk (Tomke), en Bright Vision Entertainment.
Mijn eigen doelen zitten in deskundigheid uitbreiden en ventileren op de gebieden Gamification en Transmedia Storytelling. Meerdere kanalen zal ik hiervoor gaan inzetten. Ook de managementliteratuur krijgt weer aandacht aangezien ik in de jury zit voor het Beste Managementboek. Een leuk initiatief van Managementboek.nl Tsja en zo nog wat privedoelen die meer in bewegen en actief zijn liggen en met mensen omgaan.
Tot slot wil ik iedereen bedanken die in 2011 met me heeft samengewerkt en voor 2012 wil ik ook met jullie en met nog veel meer mensen successen maken en vieren.
 Aankomende dinsdag (20 december) verdedigt Feike van der Leij, lector Voeding en Gezondheid verbonden aan Hogeschool Van Hall Larenstein het plan “wEtenswaardig“. We (Gubbe i.s.m. Feike en collega’s) hebben een Kennisverspreiding en Innovatie Groen Onderwijs (KIGO) aanvraag voorbereid . Het project is gericht op het betrekken van leerlingen van 13 – 15 in het voortgezet onderwijs (klas 2 en 3) bij Gezonde voeding. En stiekem ook te interesseren voor werk in de Food en opleidingen in dat werkgebied. De aanvraag wil een multimediaal interactief lespakket ontwikkelen en implementeren.
Een lange aanhef voor een prangend probleem: onbekendheid met gezonde voeding van jongeren. Vrijdag zaten een aantal onderzoekers en docenten van HBO en MBO – instellingen op dit gebied om tafel en de interessante vraag is : waar leg je de grens in deze lessen? Bij het voedingsaspect? Bij vraagstukken als hoe voorkom je obesitas? En daarmee meteen het gehele pakket van levenstijl, individuele vrijheid om te kunnen eten waar je trek in hebt. In hoeverre willen we mensen betuttelen?
Docenten en onderzoekers aan tafel gaven aan dat kennis over voeding (wat is het eigenlijk? hoe wordt het geproduceerd? Wat is eigenlijk gezonde voeding?) maar een klein onderwerpje is in het biologie lespakket. We krijgen een generatie die snel te dik wordt. Wetenschappers melden keer op keer dat de leeftijd tot twintig jaar er nog meters gemaakt kunnen worden met bewustwording én voedings-opvoeding. Daarna wordt het lastig. De gemeenschappelijke lasten in de toekomst ten aanzien deze welvaartziekte lopen steeds verder op. Een rapport toevallig vorige week van Raad voor de Volksgezondheid en Zorg becijferde de enorme verschillen tussen laag en hoog opgeleiden op dit gebied. Een obesitas heb je dus niet zomaar. En ben je niet zomaar van af. Dit vereist naast bewust met voeding bezig zijn, een volledige andere levensstijl. Kijk naar wat er in het programma Obese allemaal komt kijken in de fases onderkennen, starten, terugvallen, opkrabbelen etc. Je moet zelf willen, je omgeving moet willen en je moet volhouden. Ga met de bril, ik eet alleen maar gezond, dus geen suikers, geen onverzadigde vetten, geen voorbewerkte voedingszaken, geen alcohol etc. de komende dagen eens door? Loop eens door een winkel of denk eens aan een Kerstborrel?
En in die wereld van “verleidingen” en verslavingen van vetten en suikers zitten jongeren elke dag. En daar willen we dus wat aan doen. Voor hun om lekkerder en heel veel langer te kunnen leven, en voor ons, ouderen, om het nog met zijn allen betaalbaar te houden.
 Moneyball is de verfilming van het gelijknamige boek van Michael Lewis. De film oogst grote lof niet in de laatste plaatst door de hoofdrol van Brad Pitt. Lewis is sinds zijn debuut Liar’s Poker (1989) gespecialiseerd in het beschrijven van bijzondere gebeurtissen in de werkelijkheid. De bijzondere opkomst van een honkbalteam is daar één van. De ondergang van de financiele wereld in The Big Short (2008) en recent Boomerang The meltdown Tour (2011, orginele Amerikaanse editie heeft als ondertitel Travels in the New Third World) zijn daar andere van. Voor de laatste heeft Lewis geen film nodig. De hoofdrolspelers staan dagelijks voor de camera’s en in de krant. Het zijn de politiek leiders en bankiers van Europa.
Lewis schrijft met een enorme dozes humor. Het grenst aan leedvermaak. Boomerang beschrijft de teloorgang van een aantal eurolanden vanuit het perspectief van een financieel ramptoerist. Hij verlustigt zich bijna aan de IJslanders, de Ieren, de Grieken en de Duitsers. Allen met verschillende drijfveren waarom het mis ging. En mis, ja mis ging het. Als je het leest begrijp ik dat er geen weg terug meer is met het instorten van de Euro. IJslandse vissers kregen het in hun hoofd om met valuta’s te speculeren, en banken te beginnen, Griekse monniken van het Vatopaidi klooster ontdekten de mogelijkheid een waardeloos stuk moeras te ruilen voor waardevolle grond en te speculeren. Ieren gingen massaal aan het huizen bouwen. Onverkoopbare huizen maar wel met een heuse huizenbubbel. En de Duitsers, ja die hebben dat allemaal bekostigd en in gespeculeerd.
Tot slot keert Lewis terug naar Amerika, op de fiets met oud gouverneur Arnold Swarzenegger van Califormania. En naar de steden in California. De landelijke overheid drukt haar probleem naar beneden, naar de staten en die op hun beurt weer naar de steden. California is de armste staat van Amerika, en Vallejo één van de armste steden. Geld is er genoeg geweest, maar zoals Lewis het menigmaal in dit boek aantoont, de mens kiest vaak voor de korte termijn bevrediging dan voor de lange termijn zekerheden. Amerikaanse overheidsfunctionarissen zijn niet anders dan Griekse ambtenaren of IJslandse vissers.
(Dit stuk is een opzet voor de bespreking van The Big Short en Boomerang voor Managementboek.nl)
 Geënthousiasmeerd door de presentatie van Ralph Cohen op Immovator en door een Winston Gerschtanowitz die met een iPad en Thuiscoach App door de RedRoom wandelt dacht ik: “Laat ik dat ook eens ervaren!” Doel: wat kan ik leren van deze App als inspiratie voor een concept dat we voor M-engaged uitwerken? Korte conclusie: weinig maar vooral zo moet het dus niet!
Ik downloadde en installeerde de Thuiscoach op een iPad, een iPhone en een Android smartphone. Vulde mijn teamvoorkeuren in (Team Borsato en VanVelzen). De eerste twee teleurstellingen waren er al: er is geen iPad versie van de Thuiscoach. Waar Winston mee rondrendt bestaat niet. (Update: zie reactie Winston loopt dus rond met een Samsung Galaxy Tab 10.1) Ik heb de iPhone versie gedownload en opgeblazen (2x ingesteld op iPad) en het ziet er niet uit. Gemiste kans! Er is niets te doen naast de uitzending. Het is een Vodafone marketingdingetje waarbij je elke keer als je een menukeuze maakt een advertentie ziet. En ik ben al Vodafone klant. Of dit nu positieve merkbeleving is ik vraag het me af.
Tsja en dan tijdens de uitzending: er gebeurt dus niets. Geen enkele feedback, geen interactie tussen app en uitzending. Veel geroep over sociale media maar nul integratie tussen App en Twitter, Facebook (mag één keer mijn teamvoorkeur publiceren maar dan heb je het ook gehad) etc.
Ralph vertelde in de Immovator presentatie over het geweldige succes van de Coach (450.000 downloads) maar ik begrijp het niet. De reacties op alle downloadplatformen (Apple, Android Market) is ronduit slecht en dateert al van maart dit jaar. Daar is weinig mee gebeurd. Alle partijen die een onderdeel van de keten zijn in deze App (IceMobile, Talpa, RTL, Vodafone, ExMachina en vast nog wat reclamebureuas ed) moeten even terug naar de tekentafel. The Voice of Holland is een mooi concept (ik ben nog niet warm van de talenten die het zal voortbrengen in deze reeks), slim geproduceerd en heel veel uitgekiende marketing) maar aan de mobiele kant laat men nog heel veel kansen liggen om de interactie tijdens en na de shows te vergroten!
Ik heb wel ideeen en die zullen we snel eens gaan toepassen in een ander project.
 Heerlijk dat nieuwe boek van Michael Lewis, Boomerang. Fantastische verhalen over de oorzaken van de kredietcrisis in Europa (vertaling in voorbereiding bij BusinessContact) . Het is een spinoff van zijn laatste in het Nederlands vertaalde boek The Big short . Achtergronden van mensen die de crisis voorspeld hebben en daar mega aan verdiend hebben uiteraard. Dit boek moet ik nog bespreken voor Managementboek.nl, maar ik laat me steeds verleiden…
Een puntje dat ik al maanden bij mezelf adresseer is het uitlezen van boeken, én het eventueel bespreken daarvan. Ik heb een flinke stapel liggen, The Lean Startup van Eric Ries, Het facebook Effect, De zeven eigenschappen van effectief leiderschap van Covey
Een kleine sluipmoordenaar in mijn leesritme is de iPad en de Kindle App daarop. De iPad verbergt ook weer titels die ik moet lezen, en veel gratis eerste hoofdstukken. Gelukkig vind ik lezen op dat apparaat minder prettig.
En dus heb ik dit bijna helemaal op een rijtje (Mindfulness Code ja die moet er ook bij. Ligt naast mijn bed voor diverse vormen van ontspanning, Steve Jobs een biografie onder de woonkamertafel, na 200 bladzijden maar gestopt. Een briljant man maar een klassiek autist en asshole) laat ik me weer verleiden door Boomerang, Blah Blah Blah (briljante opvolger van Dan Roam van The Back of the Napkin) en het zeer veel en breed geprezen Informatie door James Gleick, ook auteur van Chaos. Gelukkig komt er kerstvakantie en zo…
 Het begon met een tweet van Robert Gaal www.twitter.com/robertgaal gister
Dit zette me aan het denken wat we nu zelf allemaal gebruiken. Ik heb het dan over hulpmiddelen nodig bij het ondernemer. Van ideeen vastleggen in Evernote, documenten delen in Dropbox, projecten managen met Basecamp etc. In de loop van twee jaar is dit best wel verschoven (van gratis en online) en nu best wel vastgezet (Google Docs functioneerde niet echt voor ons, en Prezi krijg ik zelf niet onder de knie. De generieke kenmerken van al deze tools is eigenlijk dat ze allemaal in de cloud zijn én op meerdere platformen ondersteund worden (internet, smartphone en / of iPad). Niet alles is en kan meer gratis.
Met wat grotere projecten wil je in ieder geval stabiele software dat het een paar maanden goed doet, en dat kost soms geld, een beetje dan.
Het belangrijkste is alles moet overal en altijd beschikbaar zijn. Steel mijn Mac en ik kan na aanschaf van een nieuwe gewoon verder. Idem voor mobiel.
De platformen waarop ik werk, misschien er even bij voor de handigheid: MacBook Air, iPad en HTC .
Een overzicht van de toolset:
MS Office, tsja dat heb ik niet afgeleerd. Google Docs voldoet onvoldoende idem als OpenOffice. Prezi lukt me (nog) niet
 bijhouden van lijsten , ideeen , links etc. etc. Ferry ferry handy, het Zwitserse mes zeg maar. Handige plugins voor browsers om zaken snel vast te leggen.
 Toggl pas ontdekt voor de urenregistratie. Een Slimme App op mobiel maakt urenregistratie tijdens het werken tot een appeltje-eitje.
UPDATE: na het switchen van taal (Engels naar Nederlands) zijn al mijn eerder opgevoerde taken verdwenen. Vraag die je soms moet stellen: wat wordt er in de cloud wel en niet gebackupped? Dus exit Toggl en toch maar even Excel als urenregistatie gebruikt.
 Nog een don’t leave home without it, maar Dropbox is wel de basis van de veiligheid en beschikbaarheid van veel werk. Naast veel privegegevens (paspoort kopien) honderden bestanden lekker veilig bij elkaar. Dropbox synced alles netjes tussen PC’s en andere apparaten. Niets raakt meer zoek. Als ze wilden zou ik er zelfs wat voor betalen!
Voor mij is Action Method een heerlijk product. Kan er al mijn taken in kwijt. Doorzetten naar andere, voortgang bewaken. Nu nog integratie met Basecamp’s takenlijsten en ik heb de ideale werkomgeving.
Basecamp is de voor ons meest ideale projectmanagementtool. Alles lekker bij elkaar, planning, documenten, taken etc. etc. Kosten beperkt voor 15 projecten en giga’s aan data.
En dan wat kleinere tips voor dagelijks gebruik voor deze ondernemer met liefde voor muziek en boeken: Spotify en de Kindle App voor iPad. Al mijn muziek zit nu lekker bij elkaar, iTunes, laatste dingen, Last.fm netjes geintegreerd in de nieuwste update.
 In de Zakenspiegel van november staan stukjes over M-engaged en Wildwater in het b2b blad De Zakenspiegel. Een 5 pagina’s artikel over de nieuwe innovatieve industrie in Friesland met ruime aandacht voor serious gaming. Het artikel is via deze link te lezen.
Een drukke publiciteitsmaand voor de verschillende bedrijven deze maand want Tomke komt eraan en nieuwe leads in rap tempo. Meer over nieuwe projecten volgende week. Dan mag het namelijk van de mensen in Leeuwarden
 Het kostte ook nog even voor ik hem in handjes had, maar na 9 jaar heeft de studie MBA aan het IBO in Leusden (en daarvoor Zeist) mij de Register Bedrijfskundige opgeleverd. Een laatste tentamen Financieel Management halen in september, maakte dit het meest haalbare: B.W.Weegenaar RB. Ik kan het er in mijn LinkedIn profiel niet bijzetten, maarre hier staat ie, het diploma.
|
 is where my documents live!
|
SlideShare
Twitter
LinkedIn
Facebook
Flickr
Recente reacties