Wat is 1 eigenlijk waard?

Vandaag kocht ik weer eens een setje postzegels. Tien keer éénmaal de afbeelding van Koningin Beatrix. Ik heb wat gemist de laatste tijd want de vorige keer was het 44 eurocent per zegel, en dat stond er ook gewoon op. Ik email, e-card, ping, twitter en sms de meeste berichten. Alleen banken, belastingdienst ed willen mij nog post sturen. Reclamebedrijven ook nog wel eens. Oud papier. Dus 50 cent per zegel, dat is ruim 13% meer. De waarde van de postzegel is inmiddels zichtbaar verdwenen. Het is nu 1.

Dat is hetzelfde als die andere 1, die euro. Wat is die eigenlijk waard? Ik heb geen idee. Het concept van de – en inflatie is een erg moeilijke. Het is slecht zichtbaar en erg lange termijn en afhankelijk van veel invloeden. Als onze overheid een bank koopt voor ruim 16 miljard en die eens moet afwaarderen omdat het nooit meer voor dat bedrag verkocht gaat worden, zal invloed hebben. Een miljard is al een moeilijk te bevatten hoeveelheid. Je koopt er een paar vliegtuigen voor, maar ook heel veel creativiteit, onderwijs, zorg ed. (om alle onduidelijkheid te voorkomen, ik stem en denk behoorlijk sociaal). Andere inflaterende maatregelen: meer geld bijdrukken, laag houden van marktrentes door de ECB om landen overeind te houden, afwaarderen van schulden in die landen door weer andere landen etc. etc.

Ik heb nagedacht over een voorbeeld voor mezelf om dit te begrijpen: Nederland en Duitsland zijn nóg de landen die dit feestje (de euro als gemeenschappelijke munteenheid) gaande houden. Wij zijn die twee vrienden die samen een kratje bier hebben gekocht om een lekker feestje te bouwen. 24 pijpjes, 12 p.p. Dan worden we ontdekt door onze andere “vrienden” (de Griek, de Ier, De Italiaan, de Portugees etc.) en we durven geen nee te zeggen, we zetten de deur zelfs wagenwijd open voor meer meedrinkers. Dus wordt de spoeling dunner en dunner en ons feestje verpest. Is dat a-sociaal? Er worden geen extra kratjes meegenomen. Ik denk dat ieder dit voorbeeld begrijpt. Dit is inflatie, ons aandeel in dit feestje is verschraald. (voor de dames denk in flessen Prosecco, ook veel luchtbelletjes).

Ik realiseer me dat ik denk dat het concept van de Europese Economische Eenwording een leuk idee was, maar mislukt is. Er wordt gewacht op het genadeschot, het excuus om te stoppen met Griekenland bijvoorbeeld, of China of geldmarkten die iets eisen of regelen. Veel economen zijn het hier natuurlijk al lang over eens, politici moeten doorgaans langer wennen aan onafwendbare beslissingen. Ander type mens, ander belang. Europa is een huwelijk met onduidelijke voorwaarden, maar de scheiding is onafwendbaar. Iedereen in de omgeving ziet dat, maar zelf deinzen we terug voor de consequenties.
Om in actuele boottermen te spreken, het gat in de romp is zichtbaar en groot, kapseizen een reële optie. Maar wie durft te denken aan evacuatie en de verantwoordelijkheid voor die beslissing en gevolgen te nemen?

Over twee jaar koop ik vaste wel weer een setje postzegels. Weer tien van één. Ik verwacht een paar veranderingen: het kost minimaal €6, er staat een Koning op de zegel én ik gooi de enveloppen niet meer in een oranje box met PostNL erop. Wedden om een kratje bier! Wie durft?? En waarom?

Gerelateerde posts:

1. Wat is dat eigenlijk: NextLevel? In het rapport NextLevel van de Stichting mijnkindonline.nl wordt het spelen van spelletjes door...