Een extra dag? Ja omdat het zo uitkomt. Het is vandaag 25 jaar geleden dat mijn moeder, Gerda (eigenlijk Geertruida en dat heb ik laten doorleven in Aleida haar doopnaam, Geertruida dus), plotseling overleed aan een hersenbloeding. Plotseling voor mij in ieder geval, ze had min of meer voor het risico gekozen door na eerder klein herseninfact niet zoutloos te gaan en haar medicatie te stoppen toen ze in Engeland op vakantie was. Ze was ooit bang als een kasplantje te eindigen, dat is haar bespaard gebleven. 25 jaar, dat is een hele lange tijd. Mijn kinderen, Mariska, niemand in mijn directe omgeving behalve mijn vader hebben haar gekend. Het is een soort geest uit het verleden. Een serie foto’s en vergrijzende herinneringen. Ik hou hem levendig door te denken dat ze ergens meekijkt, wat er zoal in mijn leven gebeurt en kracht geeft als het moeilijk is (en dat heeft weer heel veel alcohol en pilletjes gescheeld). En zet elk jaar een rode roos op tafel op 16 september.
En muziek, wat heeft ze geluisterd? Dat is een moeilijke vraag blijkt, als ik er over nadenk. Liesbeth List, Franse zangers kan ik me herinneren, Jacques Brel, veel klassiek werd er geluisterd. Ze waren net niet van de Rock & Roll generatie. Ik herinner me dat ze muziek, die ik dan wel een draaide als Fleetwood Mac maar ook Bat out of hell van Meat Loff wel mooi vond. Ik moet dus bekennen, ik weet het niet, een favoriet nummer van mijn moeder. Daarom kies ik maar voor Angel (van het Tusk Album) van Fleetwood Mac. Omdat ik weet dat ze het gehoord heeft en denk dat ze het mooi vond. Nu een rode roos scoren en, heel toevallig, vanavond naar Londen.


SlideShare
Twitter
LinkedIn
Facebook
Flickr
Recente reacties