Aangemoedigd door Guy Kawasaki heb ik deze week eens nagedacht wat nu de vijf belangrijkste boeken waren die mij het meest beïnvloed hebben. Ik heb duizenden boeken gelezen en nog meer door mijn handen gehad. Honderden schaakboeken en minstens tweeduizend managementboeken, Romans , thrillers etc. etc. Ik las al erg jong. Reeksen , daar ging mijn zakgeld aan op. Wat HET boek daarvan was weet ik niet meer. Ze moesten wel spannend zijn. De middelbare school was een slechte tijd. Literatuur werd leuk door docent Nederlands op de Pedagogische Academie, Jan Prins. De liefde voor literatuur heeft me uiteindelijk Nederlands doen studeren.
Gabriel Garcia Marquez – Liefde in tijden van cholera
Hij schijnt niet meer te schrijven, maar het romantische en beeldende schrijfwerk van Marquez heb ik al decennia lang gelezen. Juwelen als Kroniek van een aangekondigde dood. Maar Liefde in tijden van cholera is mij wel heel na aan mijn hart. Elke pakweg drie jaar herlees ik het boek en ga ik door de verwoestende en opwekkende kracht van twee mensenlevens.
A.G.Dostojevskaja – Herinneringen
Met deze autobiografie van de laatste vrouw van Fjodor Dostojevski startte het avontuur dat Russische literatuur en Prive Domein heette. Ik kreeg dit boek van mijn studiegenoten toen ik een periode ik het ziekenhuis lag voor een gescheurde kruisband. Ik was 17 meen ik. Ik was gelijk getroffen door de mooie lay-out van deze (auto)biografie reeks. Prive Domein van de Arbeiderspers is jarenlang het paradepaardje van de uitgever geweest. Boekengek Martin Ros heeft het in de jaren zestig gestart en jaar in jaar uit groeide het aanbod. Ik heb zo’n honderd delen van de ruim 275 die er inmiddels verschenen zijn. Ooit als ik genoeg centjes heb, vul ik dit wel aan (er zijn een paar eerste delen die nogal duur zijn)
Karel van het Reve – Geschiedenis van de Russische Literatuur
Met de biografie over Dostojevski startte mijn liefde voor de Russische literatuur. Het overzichts werk van Van het Reve streed in deze selectie met de grootse inhoudelijke analyses die in Nabokov lezingen onder de titel Lectures on Russian Literature zijn verzameld. Op mijn boekenplanken prijken nog vele grote Russen: Tolstoj, Toergenjev, Poeskin, Babel, Tsjechov, etc. etc. Veel exemplaren komen uit de Russische Bibliotheek van uitgeverij Van Oorschot. Een paar jaar geleden is de uitgever gestart met het vernieuwen en uitbouwen van de reeks. Fijn. Helaas ben ik in het verleden in verhuizingen twee dozen met Russen kwijtgeraakt. Ik vind het nog steeds jammer.
Tom Peters - Sixty
Honderden en honderden managementboeken zijn door mijn handen gegaan. Wat was van grote invloed. Een werk van Tom Peters, managementgoeroe, is eigenlijk wel essentieel. Ik heb Peters zien optreden en het is fantastisch. Hij overtreedt elke presentatie regel. Sheets vol met testen in elke kleur van de regenboog. Peters is van de statements, schreeuwend en dwingend. Ruim in zijn 70 reist hij nog steeds actief de wereld rond. Sixty is een jubileumboek met het beste van Peters als kado van zijn uitgever toen Peters 60 werd.
Uit een recente 336 sheets (sic) tellende presentatie ergens in Azië
Daniel Boorstin – The Discoverers
Het orginele engelstalige boek van de hoogleraar Amerikaanse Geschiedenis en directeur van de grootste bibiotheek ter wereld, (die van het Amerikaanse Congres) Daniel Boorstin is een tweedelig, fraai gebonden juweel (de dikke eendelig vertaling kent alle kleurenplaten en afbeeldingen niet. Een groot gemis. En de inhoud is majestieus. Het verhaalt in afgebakende delen hoe de mens zijn omgeving, de Aarde, naar zijn hand gezet heeft. De ontdekkingen, kennisopbouw en innovaties die daar voor nodig waren. Een juweel dat mijn kennis en beeld op ons mensen ooit gevormd heeft. Het wordt weer tijd om dit te herlezen. Maandje vrij nemen.
Gerelateerde posts:
Boeken opruimen en weer schrijven Drie maanden lang geen stuk geschreven. Wel boeken ontvangen en gelezen, de planken buigen inmiddels...
Velen zoeken uiteindelijk de gewichts Heilige Graal. Fitness, diëten of een combinatie is het lot van velen die in de spiegel kijken en wat hij / zij ziet niet bevalt. Mijn belangrijkste inzicht, na het lezen van toch wel wat boeken op dit vlak, is dat kennis van je eigen lichaam, wat voedsel is en hoe dat in het systeem dat lichaam heet acteert, erg beperkt is. Zowel voedseldeskundigen als dieetkenners zullen dit beamen. Door het lezen van deze boeken heb ik kennis, maar ben ik geen deskundigen. Ik hoef daarvoor maar in de spiegel te kijken om dit te weten. Nope. Het bevalt me niks. 110 kg schoon aan de haak. Klassiek hangbuikje. BMI hangt al jaren tegen de 30. Dus het moet nu eens anders en radicaal. De noodzaak en pijn bij mij zit in mijn linkerknie. Elke stap doet pijn. Elke kilo minder is dus winst.
Ik heb al wel pogingen gedaan hoor. Het grootste verlies (gewichtswinst) bleek jaren geleden een scheiding. Veel sporten twee jaar geleden tipte de 103 kilo aan. Ik wil naar de 90 kilo. Mijn hulp is nu het slow carb dieet zoals Tim Ferriss dit in Body Een lijfboek heeft opgenomen. Het is geen vrijblijvend gebeuren. Wat mij overtuigd heeft, is dat het beschreven dieet (met name de keuzes wat je wel en niet moet eten) overeen komt met het gezonde voedingspatroon dat in de Voedselzandloper beschreven is. Alleen fructose houd ik er even buiten. Ik moet vet kwijt en als dat gelukt is, kunnen de fruitjes weer.
Ferriss’ strategie bevat drie aspecten die mij aanspreken:
1) er is wekelijks een vaste vrije dag. Deze motiveert én is goed voor de spijsvertering;
2) meten = weten. Alleen hoeveel kan en wil je weten. Ik hoef niet wekelijks mijn vetpercentage te kennen. Ik hanteer meetlint en weegschaal;
3) ik heb een commitment aangegaan om eind 2014 90 kilo te wegen. Al drie maanden lang dan. Als dat niet lukt heb ik deze weddenschap met mezelf verloren. En gebeurt er iets dat ik niet leuk vind. En als ik win: dan heb ik iets groots aan mezelf bewezen. Dit is onderdeel van de 4 uur studiestrategie van Ferriss
Hello,
today you declined two of my requested NetGalley titles. That’s unfortunately. I was getting happy with that service (see also this blog). But now I see a drawback. In a not so long ago past I as reviewer had direct contact with publishers and editors. A decline of a title would be followed by the question: Why? And a discussion started.
My time is scarce so the selection I make has some value. (Sometimes I get surprised by an unexpected title by a publisher:) ). Now I get an anonymous reply like: “You recently requested to view a title from NetGalley’s Public Catalog. Unfortunately, the publisher has declined to allow access to the title at this time. You may want to update your profile to provide more information to the publisher, and try requesting the title again.”
Of course I updated my profile a bit, but most things you need to know are in there. The bookblog I write for seems tiny but interesting. It has a big, business audience (90.000 members of it’s paper publication Management & Literature), a very big catalogue (see Portfolio titles) and they organize a Best Managementbook of the Year contest for the 10th time in a row this month. (I was Jury member in 2007 and 2008) Publishers in the Netherlands and of course the authors of the books selected look forward to win this award. So I like to work with these innovative online bookresellers in giving information on new books. And I’m proud in doing so for some years now.
Today I came up with a trilogy of entertainment / business crossovers. I have to send in two blogs every week, so I must scan for interesting subjects all the time. What can businessmanagers learn from famous media stars? You have the perfect selection: Monster Loyalty HOW LADY GAGA TURNS FOLLOWERS INTO FANATICS
And that could give (Dutch) business readers a whole set of new insights. And people would ask for it (by reading my posts and they do) and Managementboek.nl would start selling them. Which I think would be something you would like!
But no, they were decline (Lady Gaga is still in a waiting process)
So maybe I could boycot you for a while and leave books like The Impact Equation by Chris Brogan and Julien Smith unspoken. But that would hurt the authors for whom I mainly do this (hobby)work. To promote their books. NetGalley is an almost free service which makes it even harder to understand your decline.
I will send this blog around and maybe you read this and rethink. And get in contact: bweegenaar@gmail.com Thanks in advance.
Update: within half an hour I was in contact with the Portfolio marketeers. Title links have been distributed so I have access to all three titles. Thanks
Gerelateerde posts:
Open brief aan PCM Geachte heer Grabiner, in deze open brief wil ik reageren op het interview dat...
Het Eerste Hulp Bij Administratie (EHBA) is een initiatief van het Rode Kruis Midden Nederland. Als vrijwilliger bij het EHBA (meer zijn er welkom) help ik gedurende een jaar een klant om zijn financiële administratie op orde krijgen. Dat is voor veel mensen een groot probleem. Een beetje schulden, een paar te late betalingen, korting op uitkering, ziekte. Het kan leiden tot grote problemen die flinke psychologische en fysieke gevolgen hebben. Stoere en grote mensen trekken zich terug en verstoppen al hun post. Ontlopen deurwaarders en reageren uiteindelijk nergens meer op. En het duurt geen jaren voor dit zich voor kan doen. Het kan iedereen treffen. Je hoeft er namelijk niet dom voor te zijn. In de vrijwilligerspraktijk tref je soms oerwouden van regels en wetgeving aan. Verdwalen kan hier snel gebeuren. Als alles goed gaat is er geen probleem. Maar Kafkaiaanse toestanden loeren snel om de hoek. Een kleine rekening wordt al snel een incassotraject, rechtszaken en vorderingen. De economische crisis heeft namelijk meerdere schaduwkanten.
Meestal is het dankbaar werk. Helpen is al alle enveloppen eens verzamelen en open maken. Mensen leren weggooien en beetpakken. Ja de schulden zijn vaak groot. Het helpt al, als je weet hoe groot. Als er concrete afspraken gemaakt worden. “Meneer, ik ben een man van mijn woord, dus dat ga ik doen.” Er brieven gestuurd zijn en telefoontjes gepleegd. Een aanvullende zorgtoeslag aangevraagd. Met vrijwilligers van het Rode Kruis gaan de meeste instanties volwassen in gesprek. Als een budget is berekend waarmee je met je financiële huishouding vooruit kunt. Dan kunnen de psychische spanningen minder worden en gaan letterlijk de gordijnen open.
Na een eerste gesprek met mijn nieuwe klant ben ik hoopvol dat dit gaat lukken. Iemand die weer wil leven en ademhalen. Teleurgesteld in wat de overheidsmalle molen hem allemaal heeft aangedaan, praat hij enthousiast over zijn werk als fotolasser (en in zijn vak is er nog genoeg), over hobby’s die hij weer wil doen en een verbouwing in huis dat al een jaar stil ligt. Alles ligt letterlijk klaar. Er is genoeg te doen in de administratie. De mappen zijn al gekocht en de eerste sortering is gedaan. Achter elke deurwaardersbrief schuilt een verhaal, pijn en verdriet. Gelukkig is hulp op geestelijk vlak ook al geregeld.
Ja dit varkentje gaan we ondersteunt door het Rode Kruis , collega vrijwilligers en andere hulpverlenende instanties een wassen.
Na een paar seconden was ik weer wakker. Alle verschillende afleidingen waren zo groot dat pas na 4,62 liter diesel in mijn benzine auto bij mij het lampje ging branden. Niet goed. Even rust. Alle ballen in de lucht houden is leuk, tot iemand je een zetje geeft, aan het lachen maakt of… Het zetje dat mij deze week helemaal uit evenwicht bracht, was het overlijden en de begrafenis van mijn ex-schoonvader, Ferry Vincentie. De opa van mijn kinderen. Een super-opa. Een Indo en een man waar zijn kleinkinderen mee wegliepen. Het verdriet was groot de afgelopen week. Stoere jongens worden even klein en breekbaar. Volwassen meiden een schim. Opa is 89 geworden en in zijn slaap overleden. De dood, de begrafenis en alles wat daar bij hoorde, een ex-schoonfamilie zien na 15 jaar, blijkt een te grote aanslag op de concentratie voor het dagelijks werk, alle stress rond projecten en schrijfactiviteiten. Mijn gedachten zijn overal en nergens.
Nu staat de auto een nachtje bij de Toyota-garage en is, hopelijk, morgen weer gereed om zijn ding te doen. Hij moet met ons naar Praag om een paar dagen even niets te doen. Sorry voor de teleurstelling. Maar geen stukjes op weblogs, geen projectplannen lezen, begrotingen schrijven, nieuwe concepten bedenken etc. etc. Sorry maar op dinsdag is het loket weer open.
Er zitten maar twee boeken in de koffer: Het Juiste Moment van Grimbert Rost van Tonningen en Liefde in tijden van cholera van Gabriel Garcia Marquez. Twee bijzondere boeken, de een om herinneringen aan te krijgen, de andere vol met mooie herinneringen.
Het is treurig en koud weer in Praag. Pasen 2013. Een paar dagen niets doen. Het weer zal me niet deren. Tot volgende week en mooie Pasen.
De demo versie van Hospital Heroes, de Medisch Rekenen game is af. M-engaged heeft in samenwerking met Noordhoff Health, Critical Bit en Triangle Studios is in anderhalf jaar tijd een mooie game geproduceerd. De afgelopen weken is de demo afgemaakt, is de site HospitalHeroes.nl ingericht en is de game besproken in de Intermediair: Lekker spelen op de werkvloer.
Op de website meer informatie over het spel, achtergronden etc. Meld je aan voor de nieuwsbrief.
Om een indruk te krijgen is een trailer ontwikkeld.
Dank aan Stichting Gameacademy voor de mogelijkheid om dit project te doen binnen het To The Next Level traject.
De uitgevers zijn deze maanden druk bezig nieuwe titels naar de markt te brengen. Op het gebied van gamificatie is het een en ander te melden. The Gamification Revolution (McGraw-Hill 2013) van Gabe Zicherman en Joselin Linder is een uitgebreide introductie op de technieken en implementatie van gametechnieken. Zicherman heeft al een aantal boeken op dit thema op zijn naam staan. Deze werken zijn met name voor marketeers interessant. Dit boek gaat breder.
Vanuit bedrijfsperspectief is de titel For the Win How Gamethinking can revolutionize your business (Wharton Digital Press 2012) door Kevin Werbach en Dan Hunter beschrijft toegepaste gamificatie. Een klein (100 pagina’s) maar krachtig boek waarbij gameregels en motivatie sterk gekoppeld worden.
Gemist heb ik het lijvige en doorwrochte boek The gamification of learning and instruction (Pfeiffer 2012) van Karl Kapp. De ondertitel “Game-based methods and strategies for training and education” geeft duidelijk aan waar dit honderden pagina’s over gaat.
Gerelateerde posts:
Bye 2011, hellooo 2012 2011 was het jaar van de hogere bergen en diepe dalen, met zicht op afgronden....
Games en rechten Veel game bedrijven zijn kleine, jonge en enthousiaste onderneming, Ze hebben een leuk gameidee en...
Er zal een psychologische reden voor zijn: de boeken die ik heb meegesleept naar de Franse Alpen waren niet vrolijk. Life Inc. van Douglas Rushkoff is geen vrolijk verhaal over hoe wij, westerse burgers, ontvreemd zijn geraakt van diepliggende sociale waarden. Wereldwijde complot theorieën worden erbij gehaald. Als romantische afleiding had ik The Scarlet Letter (1850) van Nathaniel Hawthorne in de koffer gegooid. Verplichte literatuur als je de geschiedenis van Amerika wilt bestuderen. Maar vrolijk wordt je niet van wat de jonge Hester Prynne zichzelf en haar buitenechtelijke kind werd aangedaan. De aanstichter van al dit morele leed, de geestelijk vader van de Bostonse kolonie, maakt uiteindelijk maar een eind aan zijn leven. Ik heb het al na 100 pagina’s voor gezien gehouden.
Joan Didion verhaalt in Het jaar van magisch denken op fraaie wijze van het verwerken van de plotselinge dood van haar man en de ziekten die haar dochter treffen. Zoveel mooi geschreven leed. Het was mooi weer in Frankrijk, maar bij minder weer had ik me van een berg gestort. Ook het nieuws uit Nederland stemt niet vrolijk. Economische rampspoed lijkt ons dagelijks te treffen. Het is dus niet vreemd dat toen ik las dat Henk Krol’s 50plus partij kaderleden zoekt, ik dit even overwoog. Zo somber word je er van. Het wordt tijd voor vrolijker nieuws. Ontsomberen zou het devies moeten luiden van de vrolijke krant van Nederland. Ook lastig en vervelend nieuws kan leuk zijn. Wie neemt voor zo’n initiatief het heft eens in handen?
En ik had nog wel het handboek Flourish, van positieve psycholoog Martin Seligman, op mijn ipad gezet. Vergeten. Tijd voor positieve inspiratie dan maar de komende dagen. Ontsomberen is het devies.
In mijn terugreis van de wintersport had ik vannacht een mooi stukje over “Ontsomberen” bedacht. Dit moet even wachten. Het nieuws dat Remko van der Honing zondag jl op 39 jarige leeftijd plotseling is gestorven kwam hard in. Met Remko heb ik als jurylid van het Managementboek van het Jaar menig boek gelezen en met humor besproken. Daarna zagen we elkaar op de jaarlijkse Management BBQ. Remko zijn passie lag bij Inkoopmanagement (hij was oa co-auteur van het boek Procedures en tools voor borging van de inkoopfunctie) waarin hij oa voor ABN en Johnson&Johnson heeft gewerkt. Maar de 61 recensies die hij voor Managementboek heeft geschreven getuigen van een brede interesse en belezenheid. Daarnaast was Remko een innemend en gezellig mens. Dat zal ook gemist worden.
39. Het zou verboden moeten worden. Remko laat een vrouw en twee jonge kinderen na. Dat ontsomberen moet maar even wachten.
Ik ben er als recensent een paar jaar uit geweest. De vele goede contacten bij grote uitgevers (Pearson, McGraw-Hill, Harvard) zijn daar allemaal al weg. Nu is de uitgeefwereld een matig innoverende wereld maar op relatiemanagement met recensenten is wat gewijzigd: NetGalley. Een reviewplatform waar de (grote) Engelstalige uitgevers info geven over nieuwe titels. Kreeg ik vroeger slecht opgemaakte pre-review exemplaren van een boek, nu stroomt een exemplaar van een boek via Netgalley naar de Kindle App op mijn iPad. En mocht het boek ooit een plaats in mijn boekenkast verdienen, dan bestel ik hem later wel.
De eerste titel is op deze manier binnen gekomen: Present Shock van Douglas Rushkoff.
Reviewers wordt vriendelijk gevraagd hun review op Netgalley te plaatsen. Of een link te delen naar de online bron. Die gaan ze krijgen. Alleen in het Nederlands, dat wordt een dingetje
Volgens een nieuwe Europese wetgeving moeten bloggers aangeven dat er op hun website gebruik wordt gemaakt van cookies. Je ziet dit bij mij in de sidebar op elke pagina staan. Mijn blog onthoudt gegevens die je achterlaat, waardoor een volgende keer reageren makkelijker is, naam... e-mail, website... cookies dus. Ook worden statistieken gemeten, zodat ik door de cookies kan zien hoe het met de bezoekers loopt. De cookies kun je instellen en verwijderen bij je browser instellingen.
Met deze autobiografie van de laatste vrouw van Fjodor Dostojevski startte het avontuur dat Russische literatuur en Prive Domein heette. Ik kreeg dit boek van mijn studiegenoten toen ik een periode ik het ziekenhuis lag voor een gescheurde kruisband. Ik was 17 meen ik. Ik was gelijk getroffen door de mooie lay-out van deze (auto)biografie reeks. Prive Domein van de Arbeiderspers is jarenlang het paradepaardje van de uitgever geweest. Boekengek Martin Ros heeft het in de jaren zestig gestart en jaar in jaar uit groeide het aanbod. Ik heb zo’n honderd delen van de ruim 275 die er inmiddels verschenen zijn. Ooit als ik genoeg centjes heb, vul ik dit wel aan (er zijn een paar eerste delen die nogal duur zijn)
Met de biografie over Dostojevski startte mijn liefde voor de Russische literatuur. Het overzichts werk van Van het Reve streed in deze selectie met de grootse inhoudelijke analyses die in Nabokov lezingen onder de titel Lectures on Russian Literature zijn verzameld. Op mijn boekenplanken prijken nog vele grote Russen: Tolstoj, Toergenjev, Poeskin, Babel, Tsjechov, etc. etc. Veel exemplaren komen uit de Russische Bibliotheek van uitgeverij Van Oorschot. Een paar jaar geleden is de uitgever gestart met het vernieuwen en uitbouwen van de reeks. Fijn. Helaas ben ik in het verleden in verhuizingen twee dozen met Russen kwijtgeraakt. Ik vind het nog steeds jammer.
Het orginele engelstalige boek van de hoogleraar Amerikaanse Geschiedenis en directeur van de grootste bibiotheek ter wereld, (die van het Amerikaanse Congres) Daniel Boorstin is een tweedelig, fraai gebonden juweel (de dikke eendelig vertaling kent alle kleurenplaten en afbeeldingen niet. Een groot gemis. En de inhoud is majestieus. Het verhaalt in afgebakende delen hoe de mens zijn omgeving, de Aarde, naar zijn hand gezet heeft. De ontdekkingen, kennisopbouw en innovaties die daar voor nodig waren. Een juweel dat mijn kennis en beeld op ons mensen ooit gevormd heeft. Het wordt weer tijd om dit te herlezen. Maandje vrij nemen.
SlideShare
Twitter
LinkedIn
Facebook
Flickr
Recente reacties